نارنجي

هر بار که می روی رسیده ای . . .

پشتش سنکین بود و جاده های دنیا طولانی . میدانست که همیشه جز اندکی از بسیار را نخواهد رفت . آهسته آهسته می خزید دشوار و کند و دورها همیشه دور بود .

سنگ پشت تقدیرش را دوست نمی داشت و آن را چون اجباری بر دوش می کشید .

پرنده ای در آسمان پر زد سبک و سنگ پشت رو به خدا کرد و گفت : این عدل نیست این عدل نیست کاش پشتم را این همه سنگین نمیکردی . من هیچ گاه نمی رسم . هیچ گاه و در لاک سنگی خود خزید به نیت نا امدی .

خدا سنگ پشت را از روی زمین بلند کرد زمین را نشانش داد کره ای کوچک بود .

و گفت : نگاه کن ابتدا و انتها ندارد هیچ کس نمی رسد .

چون رسیدنی در کار نیست . فقط رفتن است . حتی اگر اندکی . و هر بار که می روی رسیده ای . و باور کن آن چه بر دوش توست تنها لاکی سنگی نیست تو پاره ای از هستی را بر دوش می کشی پاره ای از مرا .

خدا سنگ پشت را بر زمین گذاشت دیگر نه بارش چندان سنگین بود و نه راهها چندان دور .

سنگ پشت به راه افتاد و گفت : رفتن حتی اگر اندکی . و پاره ای از او را با عشق بر دوش کشید .

+ نوشته شده در جمعه سوم آبان 1387ساعت 16:48 توسط زهره |

درباره وبلاگ

سلام . زهره هستم . لیسانس گرافیک دارم . عاشق رشتم هستم و دلم می خواد در این زمینه پیشرفت کنم .
نارنجی هم تخصصی شده . در زمینه گرافیک عکاسی و بعضی از کارهامو در این جا نمایش می دم . گاهی هم سری به تاریخ و نمادها می زنم که نمونه هاش رو می تونید ببینید .
خوشحال می شم اگه نقدم کنید و در این راه بهم کمک کنید .
و در آخر به نارنجی خوش آمدید.

فهرست اصلی

صفحه نخست
ایمیل مدیر
آرشيو مطالب

آرشیو مطالب

آبان 1388
مهر 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
آرشيو

آرشیو موضوعی

گرافيك
عکاسی
باستان شناسی
و . . .

پیوندها